Zoals het voelt als je je arm
wilt leggen om haar middel

en je tilt, maar hij lijkt
opeens wel van beton -

Je ogen volgen de late vogel
die gedragen op de stormwind

zijn mogelijkheden aftast
boven het rusteloze water,

een zwarte plek, al haast
versmolten met het donker -

De vanzelfsprekendheid
waarmee je je dagen sleet,

hoeveel wonder school daarin,
hoe vanzelfsprekend

verdween die ook

- Job Degenaar, Het gaat totdat het niet meer gaat