Een tekst zo mooi en helder
als in een juninacht de polder,
door in de grond begraven mensen uitgedacht,
door schrikdraad en door sloot omheind.
Een reiger langs de waterkant.
Een slak met uitgestoken horens. Overal
onzichtbare nesten in het gras.
De nacht valt nooit in slaap.
- Chr. J. van Geel, Polder
niets gezien, niets gelezen
Op zoek naar een manier om een Nintendo Ds met een iPhone te laten communiceren kom ik dit filmpje tegen. Ook leuk, maar niet helemaal wat ik zoek.
Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
Voor wie ik liefheb, wil ik heten.
- Neeltje Maria Min, Voor wie ik liefheb wil ik heten
boek: De witte tijger, Aravind Adiga ****
televisie: Miami Vice, Evan ***
televisie: Beagle: In het kielzog van Darwin afl.1 ***
televisie: Beagle: In het kielzog van Darwin afl.2 ***
boek: Biochips, William Gibson ***
You’ve tried to change me ever since you met me
Take me as I am or let me go
Gestrekt in mijn ligstoel lekker languit
In de schaduw luisterend naar het tuingeluid,
Dacht ik, het is eigenlijk heel terecht
Dat vogels en groente de taal is ontzegd.
Een roodborstje vliegt, maar een naam heeft hij niet;
Hij kent alleen maar het roodborstjeslied.
En ritselende bloemen wachten tot ooit
Een derde, misschien, met stuifmeel strooit.
Niet één van hen is tot liegen in staat
En niet één van hen weet dat hij sterven gaat
En niet één van hen kan met ritme en rijm,
Voor de tijd verantwoordelijk zijn.
Laat de taal maar over aan hun eenzame bazen,
Die de dagen tellen en op brieven azen;
Ook wij zijn bij lachen en huilen niet stil,
Maar taal is nodig, voor wie woord houden wil.
- Hun eenzame bazen, W.H. Auden (vertaling van Arie van der Krogt)
