Ik lig hier
te wachten op later.
Ik adem nog zachtjes
als water
en elk van mijn ogen is dicht –
alsof er een schelpje op ligt
waardoor ik de dag
niet kan zien.
Misschien
is de ochtend
een strand.
Kijk kijk,
in mijn ooghoeken:
zand.
- Edward van de Vendel, Ochtend
Wat een leuk ‘zacht’ gedichtje :-)
Het is kinderpoëzie, uit de bundel Superguppie. Aanrader!