Dichters op Dinsdag
by on November 24th, 2009
No Comments
Zoals het voelt als je je arm
wilt leggen om haar middel
en je tilt, maar hij lijkt
opeens wel van beton -
Je ogen volgen de late vogel
die gedragen op de stormwind
zijn mogelijkheden aftast
boven het rusteloze water,
een zwarte plek, al haast
versmolten met het donker -
De vanzelfsprekendheid
waarmee je je dagen sleet,
hoeveel wonder school daarin,
hoe vanzelfsprekend
verdween die ook
- Job Degenaar, Het gaat totdat het niet meer gaat
Tags: dichters op dinsdag
Categories:
post
