wisselendtij

wis·se·len¹ (onov.ww.)

1 afwisselen, veranderen => fluctueren, het komt als eb en vloed, veranderen van

2 (van treinen) op een ander spoor overgaan

tij (het ~, tijen)

1 elk van de perioden van zes uur waarin de zee opkomt of afloopt, eb of vloed => getijde

2 stroming in het water veroorzaakt door vloed of eb => watergetijde